ทิศทางของต้นกำเนิดของเสียง (Directionality) เป็นลักษณะของเสียงที่มีความสำคัญมากต่อการได้ยินที่ดี รวมทั้งการเพิ่มพลังการได้ยินของเสียงด้วยลำโพงและเครื่องขยายเสียง (Sound-Amplification Systems) ต้นกำเนิดของเสียงจะมีคุณสมบัติดังนี้ คือ

1. เมื่อคลื่นเสียง (Wavelength) มีขนาดใหญ่ พลังงานที่เกิดขึ้นจะกระจายออกมาอย่างสม่ำเสมอทั่วทุกทิศ
2. เมื่อคลื่นเสียงเล็กการกระจายจะไม่เกิดขึ้นทั่วทุกทิศ หากจะเกิดเป็นลำเสียงแคบๆ (Narrow Bean) หากความถี่ยิ่งสูงเพียงใด ลำเสียงก็จะยิ่งแคบและแหลมยิ่งขึ้น

                   ด้วยเหตุนี้ ผู้ฟังในหอประชุมใหญ่จะได้ยินเสียงที่ออกมาจากลำโพงของเครื่องขยายเสียงที่มีความถี่ต่ำได้ทั่วถึงกันหมด ส่วนผู้ที่ไม่ได้อยู่ในบริเวณด้านหน้าของลำโพงจะได้ยินเสียงที่มีความถี่สูงลดน้อยลงไป

รูปที่ 1 การเสียงกระจายไปรอบตัวในลักษณะทรงกลม

รูปที่ 2 เสียงและกำลังความดันของเสียงโดยรอบผู้พูด ความสูงต่ำ (Pitch) ของเสียง ความสูงต่ำ (Pitch) ของเสียง ถ้าเสียง(Low Pitch) เสียงจะกระจายโดยรอบผู้พูด แต่ถ้าเป็นเสียงสูงจะเกิดเป็นลำเสียงแคบ(Narrow Bean) เพราะฉะนั้นข้างหน้าเสียงชัดเฉพาะด้านหน้าคนพูดเท่านั้น

INVERSE – SQUARELAW

                   จากปรากฎการณ์ตามธรรมชาติ เมื่อเสียงออกจากต้นกำเนิดเสียง (Source) ความเข้มของเสียงจะค่อยๆ ลดระดับลงไปเรื่อยๆ ถ้าความยาวหรือความห่างจากต้นเสียง 2 เท่า ความเข้มของเสียงก็จะเหลือเพียงหนึ่งในสี่เท่านั้น ดูรายละเอียดจากรูป

รูปที่ 3 เสียงมีความเข้มมากเมื่อออกจากแหล่งกำเนิดเสียง แต่เมื่อเคลื่อนที่ห่างออกไปจะค่อยจางลง คลื่นเสียงจะอยู่ในรูปของรูปทรงกลม (Sphere)

รูปที่ 4 การคำนวณความเข้มของเสียงกับระยะทาง ใช้รูปร่างสี่เหลี่ยมจตุรัสแทนวงกลมเพื่อ ความเด่นชัดเท่านั้น ถ้าเสียงเดินทางเป็นระยะทาง 2 เท่า (d2) ของความยาว เนื้อที่ Wavefront จะเป็น 4 เท่า แต่ความเข้มเหลือเพียง ¼ ของความเข้มที่จุด d1 เท่านั้น